Odporność na kontakt z żywnością w wykończeniach blatów i stołów

Dlaczego zwykłe wykończenie to za mało przy kontakcie z jedzeniem

Wiele systemów do wysokopołyskowych blatów opiera się na żywicy epoksydowej, która odpowiada za głębię koloru i dekoracyjny efekt. Jednak sama żywica nie zawsze jest powłoką docelową pod kątem kontaktu z żywnością. W praktyce to dodatkowa, transparentna warstwa ochronna decyduje o tym, czy blat może bezpiecznie stykać się z napojami i potrawami.

Jeśli blat będzie używany jako miejsce przygotowywania lub serwowania jedzenia, warto sięgnąć po powłokę przebadaną pod kątem obojętności chemicznej. Taka powłoka tworzy barierę, która ogranicza wnikanie płynów i ułatwia codzienne czyszczenie.

Lakier ochronny do blatów roboczych – zastosowanie i właściwości

Przykładem produktu zaprojektowanego do tego celu jest lakier ochronny do blatów roboczych. Zgodnie z informacją producenta jest on zgodny z testem obojętności chemicznej według normy ENV 1186 części 1,2,3. To oznacza, że może być stosowany do powierzchni, które okazjonalnie mają kontakt z żywnością, płynami, alkoholem, kwasami i tłuszczami – maksymalnie do 2 godzin.

Najważniejsze cechy użytkowe:

• możliwość nakładania na surowe drewno, żywicę epoksydową, drewno warstwowe oraz powierzchnie lakierowane i laminowane,
• odporność na zarysowania oraz plamy z wody, kawy, wina, oleju i ketchupu,
• odporność na temperaturę do 100°C,
• satynowe, bezbarwne wykończenie – podczas aplikacji lekko białawe, po wyschnięciu przezroczyste,
• pełne utwardzenie w ciągu około 24 godzin, możliwość nakładania pędzlem lub wałkiem.

Kiedy to ma znaczenie: codzienna praktyka w kuchni i jadalni

Ten temat ma szczególne znaczenie w miejscach, gdzie blat lub stół pełni podwójną funkcję – raz jest powierzchnią roboczą, a raz strefą podawania posiłków. Dotyczy to nie tylko kuchni, ale też wysp kuchennych, lad barowych i stołów w jadalni, po których często przesuwane są kieliszki, kubki z gorącą herbatą czy deski z serami.

W takich sytuacjach sam wysoki połysk nie wystarczy. Ostatnia warstwa powinna być odporna na plamy, wilgoć i podwyższoną temperaturę, a przy tym dopuszczona do okazjonalnego kontaktu z żywnością. Dzięki temu powierzchnia dłużej zachowuje estetyczny wygląd i jest łatwiejsza w pielęgnacji.