Czym różnią się poszczególne rodzaje wypełniaczy epoksydowych?

Konsystencja i sposób aplikacji

Jedna z najważniejszych różnic dotyczy konsystencji po wymieszaniu. Część wypełniaczy tworzy rzadkie, samopoziomujące masy, które łatwo wypełniają drobne rysy i poziome pęknięcia. Inne mają postać gęstej pasty lub mastyksu i utrzymują się tam, gdzie zostały nałożone.

Przykładem rozwiązania o regulowanej konsystencji są Szklane Mikrokulki 800 gr. W zależności od proporcji z żywicą można z nich uzyskać płynną mieszankę, półpłynny wypełniacz lub gęstą masę do grubszych warstw.

Przeznaczenie: powierzchnie poziome i pionowe

Wypełniacze przeznaczone do powierzchni poziomych zwykle rozpływają się pod własnym ciężarem, co ułatwia uzyskanie równej powierzchni. Do napraw pionowych stosuje się natomiast produkty tiksotropowe, które nie spływają po nałożeniu na ścianę lub krawędź.

• Poziome ubytki i pęknięcia – dobrze sprawdzają się mieszanki samopoziomujące o mniejszej lepkości.
• Pionowe szpachlowanie i klejenie – wymaga gęstszego mastyksu, który pozostaje stabilny bez ryzyka skapnięcia.

Kiedy to ma znaczenie

Różnice między wypełniaczami stają się istotne, gdy naprawa ma pracować w kontakcie z wilgocią, na zewnątrz lub w miejscu, które będzie później szlifowane i malowane. Niektóre wypełniacze opisuje się jako łatwe do szlifowania po utwardzeniu, co skraca czas wykańczania powierzchni.

Podobnie niska absorpcja wilgoci bywa przydatna w zastosowaniach, w których materiał może okresowo stykać się z wodą. Zawsze warto dopasować typ wypełniacza do orientacji powierzchni i planowanej obróbki, zamiast kierować się wyłącznie ceną.