Czym różnią się pigmenty mikowe od metalicznych?

Efekt wizualny i charakter odbicia światła

Pigmenty mikowe mają budowę płytkową, która odbija światło w sposób rozproszony. Dzięki temu dają perłową, lekko opalizującą powierzchnię i subtelne przejścia tonalne. W masie żywicy potrafią stworzyć efekt głębi, często opisywany jako przestrzenny lub 3D.

Pigmenty metaliczne z kolei mocniej zagęszczają kolor i lepiej kryją podłoże. Ich wykończenie jest bardziej lustrzane, a połysk bardziej bezpośredni. To sprawia, że są chętnie wybierane tam, gdzie ma być widoczny intensywny metaliczny akcent.

• Mikowe: perłowe, delikatne, z głębią.
• Metaliczne: intensywne, kryjące, z wyraźnym blaskiem.

Dobór pigmentu do techniki i podłoża

Przy pracy ze szkłem, żywicą epoksydową, farbą lub lakierem warto zacząć od małej ilości pigmentu i stopniowo zwiększać nasycenie. Pigmenty metaliczne zwykle szybciej dają efekt pełnego krycia, dlatego przy jasnych lub przezroczystych podłożach mogą wymagać mniejszej ilości.

Jeśli zależy Ci na miedzianym wykończeniu na szkle, dobrym punktem wyjścia są metaliczne pigmenty o wysokim połysku. Łatwo łączą się z żywicami, farbami i lakierami, a ich mocniejszy połysk podkreśla kolor miedzi. Przy subtelniejszych pracach dekoracyjnych, biżuterii lub efektach warstwowych lepiej sprawdzi się proszek mikowy.

Kiedy ta różnica ma znaczenie

Wybór między miką a pigmentem metalicznym staje się istotny, gdy projekt ma określony charakter. Do dużych, jednolitych powierzchni, które mają wyglądać jak metal, zwykle lepszy będzie pigment metaliczny. Z kolei do zdobień, gdzie liczy się miękkość i głębia koloru, mika da mniej surowy efekt.

Przy dekorowaniu szkła miedzianym proszkiem metalicznym różnica uwidacznia się zwłaszcza przy oglądaniu pod światło: metaliczny pigment pozostaje intensywny, a mikowy może stworzyć delikatniejszą, perłową poświatę.