Wykończenie powierzchni epoksydowych

Dobór gradacji i pierwsze szlifowanie

Podstawą równego wykończenia jest praca w kolejnych etapach. Zamiast od razu sięgać po wysokie gradacje, warto zacząć od niższych wartości – na przykład 360 lub 500 – aby usunąć niedoskonałości po zalaniu. Następnie przechodzi się stopniowo do 1000, 2000 i 3000, a końcowe szlifowanie wykonuje się gradacją 4000.

• Niższe gradacje usuwają nierówności i ślady po obróbce zgrubnej.
• Wyższe gradacje wygładzają powierzchnię przed polerowaniem.
• Przechodzenie o zbyt duży skok może zostawić widoczne rysy.

Wygodnym rozwiązaniem jest zestaw polerski do żywic, w którym gradacje są już dobrane do powierzchni epoksydowych.

Polerowanie pastą i wybór wykończenia

Po szlifowaniu powierzchnię poleruje się pastą przeznaczoną do żywic. Pasta polerska Mirka 10 nadaje gładkie, woskowe wykończenie o wysokim połysku i może być stosowana ręcznie lub polerką orbitalną. Jeśli zależy Ci na innym efekcie, część zestawów umożliwia uzyskanie wykończenia satynowego – po polerowaniu błyszczącym stosuje się wtedy dedykowany preparat matujący.

Ważne, aby pasta była dobrana do powierzchni epoksydowych. Preparaty uniwersalne bywają zbyt agresywne albo zostawiają smugi, dlatego lepiej postawić na produkt opracowany z myślą o żywicach.

Kiedy finalne wykończenie ma największe znaczenie

Precyzyjne wykończenie sprawdza się przede wszystkim tam, gdzie powierzchnia epoksydowa jest mocno eksponowana – na blatach, stołach, parapetach czy elementach dekoracyjnych. Drobne rysy i smugi są wtedy najbardziej widoczne, zwłaszcza przy jasnym oświetleniu lub ciemnych pigmentach.

Dobrze wykończona żywica jest łatwiejsza do utrzymania w czystości i mniej podatna na osadzanie kurzu. Warto poświęcić czas na ostatni etap, bo to on decyduje o finalnym odbiorze całej pracy.