Przyczepność do betonowych i mało chłonnych powierzchni

Dlaczego gładkie i mało chłonne podłoża wymagają szczególnej uwagi?

Beton po zatwardzeniu bywa gęsty i mało nasiąkliwy, zwłaszcza po szlifowaniu lub zacieraniu. Powłoka nie może wtedy polegać na wchłonięciu w pory, więc musi uzyskać przyczepność mechaniczną lub chemiczną. Bez tego na powierzchni mogą pojawić się pęcherze, łuszczenie lub odspojenie pod ruchem i obciążeniem. Dlatego kluczowe jest rozpoznanie, czy mamy do czynienia z podłożem chłonnym, czy mało chłonnym.

Przygotowanie i aplikacja – praktyczne kroki

Najczęściej zaleca się:

• dokładne oczyszczenie z kurzu, tłuszczu i luźnych fragmentów,
• mechaniczne zmatowienie lub śrutowanie, aby zwiększyć powierzchnię kontaktu,
• sprawdzenie wilgotności podłoża i ewentualne zastosowanie warstwy gruntującej,
• wybór powłoki deklarowanej jako kompatybilnej z betonem i mało chłonnymi powierzchniami.

Przykładem produktu, który w opisie podkreśla doskonałą kompatybilność z podłożami betonowymi i mało chłonnymi, jest EPOXYCOAT – Wysokozawartościowa Powłoka Epoksydowa.

Kiedy przyczepność do mało chłonnych powierzchni ma największe znaczenie?

Ten parametr nabiera wagi w garażach, magazynach, zakładach produkcyjnych i pomieszczeniach sanitarnych, gdzie posadzka jest regularnie obciążana. W takich miejscach nawet drobne odspojenie może się szybko powiększać. Warto wtedy sięgnąć po powłoki samopoziomujące lub wysokozawartościowe, które lepiej wypełniają mikronierówności. Dodatkowo, w strefach wilgotnych pomocna bywa wodorozcieńczalna powłoka o dobrej przyczepności do trudnych podłoży, na przykład EASYFLOOR – Uniwersalna Powłoka Wodna.