Pełen zakres wykończeń żywicy epoksydowej – od matu po wysoki połysk

Od czego zależy końcowy efekt?

Poziom wykończenia zależy przede wszystkim od gradacji materiałów ściernych i momentu, w którym zatrzymasz obróbkę. Niższe gradacje (np. 120–400) szybciej usuwają nierówności, ale zostawiają matową, lekko chropowatą powierzchnię. Średnie gradacje (np. 500–1500) wygładzają ją do satynowego lub subtelnie matowego charakteru. Wysoki połysk wymaga dojścia do drobnych gradacji rzędu 2000–4000, a często także użycia pasty polerskiej.

• Mat – stonowany, mniej refleksów, dobrze maskuje drobne zarysowania.
• Satyna – delikatny sheen, kompromis między matem a połyskiem.
• Połysk – mocne odbicie światła, podkreśla głębię żywicy i pigmentów.

Jak uzyskać wykończenie satynowe i błyszczące?

W praktyce najwygodniej pracować zestawem, który zawiera krążki o rosnącej gradacji. Zestaw „Perfect Touch” dzieli akcesoria na części do szurkowania, satynowania i polerowania, dzięki czemu łatwiej zatrzymać się na właściwym efekcie. Do wykończenia satynowego można po szlifowaniu sięgnąć po preparat olejowo-woskowy, natomiast połysk buduje się stopniowo i domyka pastą polerską.

Jeśli zależy Ci tylko na końcowym polerowaniu, wystarczy zestaw z tarczami 360–4000 i pastą polerską. Nie przeskakuj zbyt gwałtownie między gradacjami – lepszy efekt daje cierpliwe przechodzenie od grubszych do coraz drobniejszych ziaren.

Kiedy wybór wykończenia ma znaczenie

Mat sprawdza się na blatach i powierzchniach intensywnie użytkowanych, bo mniej eksponuje drobne ślady. Satyna dobrze wygląda na meblach i elementach dekoracyjnych, gdzie chcesz uzyskać miękki efekt bez nadmiernego błysku. Wysoki połysk najsilniej podkreśla kolor i głębię żywicy, dlatego bywa wybierany do stołów, ozdobnych paneli czy detali, które mają przyciągać wzrok.

Przed rozpoczęciem obróbki warto zdecydować, jaki charakter ma mieć gotowy projekt. To pomoże dobrać odpowiednie akcesoria i uniknąć niepotrzebnego szlifowania powierzchni do połysku, jeśli docelowo ma zostać matowa.