Papier polerski a pasta polerska: co wybrać?

Papier polerski – fundament równej powierzchni

Papier polerski, a w profesjonalnych zestawach tarcze ścierne o rosnącej gradacji, stosuje się wtedy, gdy powierzchnia żywicy wymaga wyrównania. Niższe gradacje (np. 360) pomagają usunąć widoczne ślady po odlewaniu, zgrubienia lub drobne nierówności, a wyższe (np. 2000–4000) stopniowo wygładzają powierzchnię przed finalnym etapem.

Pracę warto prowadzić mokro lub z odsysaniem pyłu, zgodnie z instrukcją wybranego zestawu. Dzięki temu unikasz przegrzania żywicy i uzyskujesz bardziej przewidywalny efekt. Dobrym przykładem jest zestaw polerski do żywicy z tarczami o różnej gradacji.

Pasta polerska – wykończenie i połysk

Pasta polerska ma inne zadanie: pracuje na już wygładzonej powierzchni i pomaga wydobyć głęboki, jednolity połysk. Stosuje się ją po przejściu przez wszystkie gradacje papieru lub tarcz. Może być nakładana ręcznie lub z użyciem polerki orbitalnej, w zależności od wielkości powierzchni i preferencji.

W ofercie znajdziesz między innymi pastę polerską Mirka 10, przeznaczoną do powierzchni epoksydowych, oraz kremy polerskie dołączane do niektórych zestawów.

Kiedy to ma znaczenie w praktyce

Jeśli zależy Ci na satynowym wykończeniu, ostatnim etapem może być drobnoziarnisty papier i ewentualne zabezpieczenie olejowo-woskowe. Jeśli celem jest wysoki połysk, nie pomijaj pasty – sama gradacja 4000 rzadko daje efekt głębokiego blasku. Dlatego w kompletnych zestawach oba produkty występują razem.

• Widoczne rysy lub nierówności – najpierw papier lub tarcze o niższej gradacji.
• Matowa, ale gładka powierzchnia – wyższe gradacje, ewentualnie wykończenie satynowe.
• Efekt lustra i finalne domknięcie powierzchni – pasta polerska jako domknięcie procesu.