Jaka ziarnistość papieru do polerowania żywicy?

Dlaczego warto trzymać się gradacji od P1200 do P4000?

Żywica epoksydowa po odlaniu często ma mikrorysy, ślady po szalunku lub delikatne nierówności. Zbyt agresywny papier może wprowadzić głębokie zarysowania, a zbyt delikatny nie usunie wcześniejszych defektów. Stopniowe zmniejszanie ziarnistości pozwala za każdym razem redukować ślady po poprzednim etapie, zamiast je maskować.

W praktyce sprawdza się sekwencja: P1200, P1500, P2000, P3000 i P4000. Jeżeli powierzchnia ma wyraźniejsze skazy, można rozważyć krótkie wejście od P800, ale do samego polerowania kluczowy pozostaje zakres finałowy.

Jak prowadzić szlifowanie na sucho i na mokro?

Przy wyższych gradacjach, zwłaszcza od P1500 wzwyż, wygodniej pracuje się na mokro. Woda pomaga odprowadzać pył żywiczny, zmniejsza zapychanie papieru i obniża ryzyko miejscowego przegrzania. Ważne jest regularne płukanie powierzchni i papieru oraz zmiana wody po każdym etapie.

• Przed zmianą gradacji oczyść powierzchnię z pozostałości pyłu.
• Prowadź ruchy jednostajne, bez mocnego docisku.
• Kontroluj efekt pod światło, aby nie pominąć głębszych rys.

Jeśli nie chcesz kompletować papierów osobno, pomocny bywa Zestaw „Perfect Touch”, który zawiera krążki o gradacjach od 120 do 4000 oraz krem do polerowania.

Kiedy to ma znaczenie?

Dobór gradacji ma szczególne znaczenie przy przezroczystych odlewach, biżuterii żywicznej oraz blatach, na których każda drobna rysa jest mocno widoczna. Matowe fragmenty po zbyt szybkim przeskoczeniu gradacji ujawniają się dopiero po nałożeniu pasty lub kremu, dlatego finałowe P3000–P4000 nie powinno być pomijane.

Po zakończeniu szlifowania powierzchnię warto domknąć delikatnym kremem polerskim, takim jak EpoxyPolish Krem polerujący, który usuwa pozostałości po drobnych rysach i nadaje równomierny połysk.