Jak dobrać rodzaj preparatu celulozowego do zastosowania?

Ocena podłoża i nasiąkliwości

Pierwszym krokiem jest rozpoznanie, czy podłoże jest porowate, czy raczej zwarte i słabo chłonne. Materiały takie jak terakota, kamień naturalny, gres porcelanowy, klinkier, beton i porfir zwykle wymagają preparatu penetrującego, który wejdzie w strukturę i nie utworzy widocznego filmu. Przy powierzchniach o niskiej nasiąkliwości trzeba natomiast sprawdzić, czy preparat zapewni trwałe związanie i nie będzie się łuszczył.

Przykładem produktu dopasowanego do podłoży porowatych jest Środek ochronny, wzmacniający i wodoodporny do tarasów i balkonów.

Odporność chemiczna i mechaniczna

Jeśli nawierzchnia będzie narażona na częste mycie, kontakt z rozpuszczalnikami, solą drogową albo intensywny ruch pieszy, preparat musi oferować coś więcej niż samo zabezpieczenie przed wilgocią. W takich miejscach lepiej sprawdzają się produkty, które tworzą odporną powłokę lub dodatkowo wzmacniają strukturę podłoża. Warto też uwzględnić, czy powierzchnia pracuje, czyli czy mogą występować mikroruchy – wtedy istotna będzie elastyczność preparatu.

• Tarasy i balkony narażone na mróz i wilgoć – preparat wodoodporny, penetrujący
• Posadzki o dużym natężeniu ruchu – środek zwiększający odporność mechaniczną
• Miejsca z możliwym kontaktem z chemikaliami – preparat o podwyższonej odporności chemicznej

Kiedy to ma znaczenie w praktyce

Różnica między dobrze a źle dobranym preparatem celulozowym jest szczególnie widoczna na tarasach, balkonach i ścieżkach ogrodowych. Na chłonnym kamieniu środek o zbyt słabej penetracji pozostanie na powierzchni, przez co warstwa może szybko się zetrzeć. Z kolei na gęstej płycie gresowej preparat typowo penetrujący może okazać się mało skuteczny. Dlatego dopasowanie do konkretnego podłoża zwykle przekłada się na dłuższą trwałość nawierzchni i mniej poprawek.