Czy należy wykonać hydroizolację pod żwirem stabilizowanym?

Kiedy hydroizolacja ma sens

Hydroizolacja pod stabilizowanym żwirem nie jest zawsze obowiązkowa, ale staje się istotna tam, gdzie podłoże jest narażone na stałe lub okresowe działanie wilgoci. Dotyczy to przede wszystkim tarasów, balkonów, stropów oraz gruntów o ograniczonej przepuszczalności, na których woda może stagnować pod warstwą kruszywa.

W takich miejscach elastyczna membrana w płynie tworzy szczelną powłokę i ogranicza podciąganie wody do warstwy stabilizowanego żwiru.

Membrana w płynie jako zabezpieczenie

Do tego typu prac często wybiera się jednoskładnikowe membrany poliuretanowe, gotowe do użycia i dobrze przylegające do betonu, metalu, drewna czy płytek. Produkt taki jak HydroFlex Armor może być stosowany na tarasach i balkonach, a jego elastyczność ułatwia pokrycie narożników oraz miejsc o złożonej geometrii.

Przed ułożeniem żwiru membrana powinna być w pełni utwardzona, a podłoże oczyszczone i osuszone. Dzięki temu warstwa stabilizującego spoiwa nie będzie narażona na kontakt z wilgocią od spodu.

O czym pamiętać podczas wykonania

Kolejność prac ma znaczenie: najpierw przygotowanie i ewentualne uszczelnienie podłoża, następnie ułożenie warstwy drenażowej, a dopiero później aplikacja spoiwa i żwiru. W ogrodach sensorycznych, gdzie nawierzchnia powinna pozostać przepuszczalna, hydroizolacja nie może blokować odpływu wody z powierzchni użytkowej.

• Sprawdź, czy podłoże ma odpowiedni spadek odprowadzający wodę.
• Nie układaj żwiru na świeżej, nieutwardzonej membranie.
• W miejscach o dużym zawilgoceniu gruntu rozważ dodatkową warstwę drenażową.